XXI Międzynarodowy Festiwal Koronki Klockowej - Bobowa 2020

XXI Międzynarodowy Festiwal Koronki Klockowej - Bobowa 2020
W dniach od 3 do 6 września miał miejsce w Bobowej XXI Międzynarodowy Festiwal Koronki Klockowej. W tym roku Bobowa gościła delegacje koronczarek w znacznie skromniejszym składzie niż w latach poprzednich, ze Słowacji, z miasta Preszów, z miejscowości Krakovany, polskie koronczarki z Bobowej i okolic.

Festiwal koronki od ponad dwóch dekad odbywa się w Bobowej, ponieważ to właśnie tutaj pod koniec XIX wieku, oprócz szkoły ludowej, uruchomiona została pierwsza szkoła zawodowa o nazwie Krajowa Szkoła Koronkarstwa, a Bobową nazywano już wtedy „ stolicą koronek sądeckich”. Koronkarstwo trafiło do Polski wraz z przybyciem Królowej Bony i jej włoskich mistrzów sztuki rękodzielniczej.

Podczas czterech dni festiwalowych można było zobaczyć:
- Wystawę prac pokonkursowych
- Wystawę prac słowackiej artystki Martiny Konkolovej z Preszowa „Snivanie z paliczkami”
- Wystawę Fotograficzną Europejskiej Koronki
- Prelekcje: Anny Grabińskiej-Szczęśniak pt. „Czepce, czepki i półszepce oraz Magdaleny
Woch pt. „Koronki księżnej Daisy von Pless”.

W niedziele 6 września na zakończenie Festiwalu, na placu przy Szkole Muzycznej odbył się atrakcyjny koncert z udziałem kapel:
Szabasówka”, „Pogórzanie” z Jastrzębi, „Lipniczanie” z Lipnicy Wielkiej i „Pogórzanie” z Gorlic.

*****
Bobowa – miasto w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Bobowa, nad rzeką Białą. Przez miasto przebiega droga wojewódzka nr 981 oraz linia kolejowa nr 96 ze stacją Bobowa oraz przystankiem kolejowym Bobowa Miasto.

Prywatne miasto szlacheckie lokowane w 1339 położone było w drugiej połowie XVI wieku w powiecie bieckim w województwie krakowskim. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.

Pierwszą wzmiankę historyczną o istniejącej już miejscowości datuje się na rok 1339. Kolejna pochodzi z Kroniki Jana Długosza, gdzie autor wspomina o dowódcy 46. chorągwi Zygmuncie z Bobowej. Około 1522. pojawia się nowy właściciel, Achacy Jordan z Zakliczyna herbu Trąby, kasztelan biecki i starosta sądecki. W rękach Jordanów Bobowa pozostaje przez ponad 100 lat, przechodząc kolejno w ręce syna Achacego, Mikołaja, gorliwego członka wspólnoty braci polskich, oraz wnuka, również Achacego, sędziego grodzkiego krakowskiego.

W 1580 r. miasto spustoszył ogień. Nie znamy szczegółów tego pożaru, jednak musiał on bardzo zniszczyć miasto, skoro król Stefan Batory uwolnił je od wszelkich podatków na okres 4 lat. Zaraza z 1622 r. znacznie uszczupliła liczbę ludności miasta. Kolejne epidemie grasowały tu w l. 1662, 1709 i 1721.

Bobowa była niewielkim miastem o charakterze rolniczo-rzemieślniczym, znacznie mniejszym od niedalekiego Biecza. Z archiwaliów cechowych znana jest dziś tylko księga cechu szewskiego z najstarszym wpisem z r. 1586. Poza tym w mieście działały cechy: rzeźniczy, krawiecki i kuśnierski, tkacki i cech wspólny, do którego należeli stolarze, garncarze i piekarze. W pierwszej połowie XVII w. w mieście działało łącznie od 32 do 40 mistrzów cechowych.

Już na początku XVI w. Bobowa otrzymała od króla Aleksandra Jagiellończyka przywilej na dwa jarmarki, a na drugie dwa otrzymała przywilej od jego następcy, Zygmunta Starego. Później od kolejnych panujących otrzymała zgodę na kilka kolejnych jarmarków na len, przędzę i płótno oraz na dostarczaną z górskich wsi wołoskich wełnę. Miejscowi kupcy dostarczali m.in. zboże i woły do Krakowa, a w drodze powrotnej przywozili glejtę i ołów dla miejscowych ośrodków garncarskich. Część z nich handlowała nawet winem sprowadzanym z Bardejowa. Poza tym w mieście odbywały się cotygodniowe targi, które miały jednak rangę głównie lokalną.
W 1740 właścicielem Bobowej został Stanisław Łętowski z Łętowa. Po Stanisławie Łętowskim dziedzictwo przejął jego syn, Franciszek Łętowski, a po jego śmierci Bobową odziedziczył syn Franciszka i Teresy, biskup krakowski Ludwik Łętowski, który sprzedał ją dziedzicowi Siedlisk i innych okolicznych wsi, Michałowi Miłkowskiemu.

Przed 1939 r. znany ośrodek chasydyzmu z siedzibą dynastii cadyków Halberstamów (posługujących się tytułem Bobower Rebe), którzy prowadzili w Bobowej słynną jesziwę. Obecnie bobowska dynastia chadzydzka "Bobower chasidim" działa głównie w USA.

W 1889 Stanisław Wyspiański w czasie artystycznej podróży po okolicy odwiedził Bobową. Wykonał tu 10 szkiców. Stały się one jedyną pamiątką dawnego wyglądu miasta, bo w tym samym roku strawił miasto trzeci w historii wielki pożar.

W 1916 odwiedzał miasto Józef Piłsudski, gdzie był gościem rodziny Długoszowskich. Bolesław Wieniawa-Długoszowski, który tu wychował się w dworku, był później jego adiutantem. Bezpośrednio przed bitwą warszawską z bolszewikami w 1920 odwiedził tu przyszłą żonę i córki – stąd udał się do Dęblina.
W 1941 miała miejsce likwidacja getta żydowskiego.

9 lipca 1943 wieś została spacyfikowana. W trakcie akcji dowodzonej przez gestapowca Juliusa Garblera oraz dowódcę posterunku żandarmerii z Dębicy Hansa Kocha, Niemcy zabili 18 osób, w tym członków podziemnych organizacji. 50 mieszkańców zostało wywiezionych na roboty przymusowe do Niemiec.

W latach 1339–1934 miejscowość posiadała prawa miejskie. Następnie do końca roku 2008 była wsią. 1 stycznia 2009 odzyskała status miasta.



Andrzej Gulewicz MTV24
Fot. aut.
Autor: Andrzej Gulewicz

Komentarze


Brak komentarzy - Badź pierwszy!!!
Dodaj komentarz
Główna kolumna
partnerzy:
hej.mielec.pl sacz.in videobeskidy wmediach.pl andre-g.nazwa.pl capital24 krynica